Konut dokunulmazlığı ihlali suçundan istinaf reddi temyiz edilemezken, hırsızlıkta tekerrürde hata bulunmasına rağmen aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayan hüküm Yargıtay tarafından onanmıştır.
Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından verilen istinaf ret kararlarına karşı yapılan temyiz başvurularını değerlendiren bu karar, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz istemini, kanunda belirtilen sınırlamalar nedeniyle temyiz incelemesi dışında kaldığından reddetmiştir; hırsızlık suçuna yönelik temyiz incelemesinde ise, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği tespiti yapılsa da, aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bu durum bozma nedeni sayılmayarak, istinaf mahkemesinin hırsızlık hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilmiş, böylece sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilerek hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/25166 E.  ,  2025/24502 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2732 E., 2023/823 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanık hakkında verilen kararın eksik ve hatalı inceleme sonucu verilip usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık lehine olan hiçbir yasa maddesinin uygulanmadığı ve aleyhine olan tüm maddelerin uygulandığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, aksi hâlde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 kesinleşme tarihli 2016/41 Esas, 2017/30 Karar sayılı kararından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, yine sanığın adlî sicil kaydındaki Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 kesinleşme tarihli ve 2017/785 Esas, 2018/397 Karar sayılı ilamının İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 kesinleşme tarihli 2016/41 Esas, 2017/30 karar sayılı ilâmını tekerrüre esas almasından dolayı sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.