2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında Bölge Adliye Mahkemelerinin CMK 280/1-e, f bentleri haricindeki bozma kararlarının hukuka aykırı ve hükümsüz olduğuna hükmetti.
Özet: Bölge adliye mahkemesinin, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesinde, tekerrür, kamu hizmeti aksama değerlendirmesi ve Türk Ceza Kanununun ilgili maddelerinin uygulanmasındaki eksiklikler gibi nedenlerle bozma kararı vermesine rağmen, bu bozma sebeplerinin Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1. maddesinin (e) ve (f) bentlerinde yer alan ve duruşma açılmaksızın bozmaya izin veren sınırlı haller arasında bulunmadığı, bu nedenle bölge adliye mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden verilen bozma kararının yasal dayanağının olmadığı ve bu tür kararların görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması nedeniyle hükümsüz sayılması gerektiği tespit edilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/11945 E.  ,  2025/24477 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/306 E., 2025/296 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, “mahkûmiyete yeterli delillerin olmadığına, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine ve verilen cezanın yüksek olduğuna” yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/304 Esas, 2022/108 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2022/2040 Esas, 2023/2526 Karar sayılı kararı ile “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/388 Esas, 2016/504 Karar sayılı ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrüre esas olduğu ve buna karşın sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığından, hırsızlık suçunun işlenmesi sonucunda katılan kuruma ait bakır kabloların çalındığı, haberleşme alanında kamu hizmetinin aksayıp aksamadığı hususunun katılan kurumdan sorulup; aksama olması durumunda bu aksamanın ne şekilde gerçekleştiği ve ne kadar sürdüğü hususunun tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmediğinden, iddianamede iki hırsızlık suçunun anlatıldığı, buna karşın tek sevk maddesinin düzenlendiği anlaşılmakla, sanığın ilk suçun faili olduğu sabit değilse TCK'nun 142/2-h, 35., 151/1. maddelerinin oluşacağı, elde edilecek delillerle ilk suçun da faili olması durumunda ise TCK'nun 142/2-h, 43., 151/1. , 43. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ve bu hususta gerekçe belirtilmeden hüküm kurulması,
Gelinen aşamaya göre sanığın eyleminin tek bir hırsızlık olduğunun kabulü halinde, TCK'nın 142/2.h. maddesi uyarınca mahkûmiyetine ilişkin hükümden sonra TCK'nun 35. maddesi uygulanırken icrai hareketlerin geldiği aşama, suçta kat edilen mesafe ve sanığın malları hırsızlayıp 100 metre uzaklaşması nazara alındığında cezasından 1/4 oranında indirim yapılması gerekirken, olayla uyuşmayacak şekilde 3/4 oranında indirim ile eksik ceza tayin edildiğinden” bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “…bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2022/2040 Esas, 2023/2526 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ve 2023/786 Esas, 2024/583 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.