Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, ölümlü ambulans kazası nedeniyle resmi nikahsız eş ve çocukların destekten yoksun kalma tazminatı temyizinde kesinlik sınırı değerlendirmesi.
Özet: Bu hukuki metin, ambulansın çarpması sonucu hayatını kaybeden bir yayanın resmi nikahsız eşi ve çocukları tarafından, ambulansın işleteni olan Sağlık Bakanlığı aleyhine açılan destekten yoksun kalma tazminatı davasına ilişkindir; ilk derece mahkemesi birleşen davada tazminata hükmederken, bölge adliye mahkemesi kararındaki hatalar nedeniyle istinaf başvurularını kabul etmiş, temyiz incelemesinde ise davalı Bakanlıkça temyiz edilen bazı tazminat miktarlarının, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalması nedeniyle temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerektiği değerlendirilmiştir.
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/841 E., 2022/912 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/3 78... /809 KararBölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde: dava dışı sürücü ........idaresindeki ambulansın yaya olarak yolun karşısına geçmek isteyen ...’ya çarpması sonucu ...’nın öldüğünü, olayın meydana gelmesinde davalının çalışanı olan sürücünün kusurlu olduğunu, davalının hem araç işleteni hem de adam çalıştıran olarak zarardan sorumlu olduğunu belirterek müteveffanın resmi nikahsız eşi ......’ın 10,00 TL ve çocukları ... ile ......’nin 10,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatlarının davalı ... Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/420 Esasında kayıtlı iken birleşen davada davacılar özetle: aynı vakıaya dayanarak müteveffanın resmi nikahsız eşi .......’ın 10,00 TL ve çocukları ... ile ........’nin 10,00’ar TL destekten yoksun kalma tazminatlarının davalı ... Bakanlığından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, taleplerini davacı ... yönünden 139.998,00 TL, davacı ... yönünden talebini 28.700,31 TL ve davacı ... yönünden 35.974,39 TL olarak ıslah etmişlerdir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; asıl davada Konya İl Sağlık Müdürlüğünün tüzel kişiliğinin olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, zamanaşımı definde bulunarak dava dışı araç sürücüsünün olayda bir kusurunun bulunmadığını, ölümün olaydan 1 yıl sonura gerçekleşmiş olması nedeniyle kaza ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl davanın davalı ... Müdürlüğünün husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle husumetten reddine, desteğin ölümü ile kaza arasında illiyet bağı bulunduğunu tespit eden Adli Tıp Kurumu raporu nedeniyle birleşen Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/420 Esas sayılı davanın kabulü davacılardan ........ için 139.998,00 TL, davacı ... için 28.083,81 TL davacı ... için 21.771,87 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...'ndan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından davacılar ..... ve ..... adına hüküm altına alınan tazminat miktarlarının hüküm fıkrasında hatalı gösterilmesi, harçtan muaf olan bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi ve davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavalı ... vekili; davacı eş ......... için yeniden evlenme oranının düşük hesaplandığını, davacılar ..... ve ....... için desteklik yaşının 18 olarak dikkate alınması gerekirken 22 olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, kusur oranına yönelik tespitin hatalı olduğunu, ölüm ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını, faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.B. Değerlendirme ve Gerekçe1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan destekten yoksun kalma tazminatı miktarı davacılardan ... için 21.771,87 TL, ... için ise 28.083,81 TL olup davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktarlar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Davalı vekilinin davacı ... hakkında verilen karara yönelik temyizi bakımından incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacılar ... ve ...'e yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin davacılardan ...'e yönelik temyizi bakımından tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalılardan harç alınmamasınaDosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.