Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyetin, hakaret kastının ispatlanamaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği bozulması.
Özet: Yargıtay, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın suça konu sözleri hakaret kastıyla söylemediği yönündeki savunmasının aksini ispata elverişli bir delil bulunmaması, yapılan paylaşım ve sözlerin kişiden kişiye farklı anlaşılabilme niteliği taşıması ve tahmini bir kabulle cezalandırmanın "şüpheden sanık yararlanır" ilkesine aykırılık teşkil etmesi gerekçeleriyle hukuka aykırı bularak bozmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1438 E. 2023/1415 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafinin temyiz istemi, yürütülen soruşturmanın hukuka aykırı olduğuna, bu yolla elde edilen delillere itibar edilemeyeceğine, sözlerin ifade özgürlüğü ve siyasi eleştiri kapsamında kaldığına, ulusal ve uluslararası örnek yargısal kararlarında bu yönde olduğuna yöneliktir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;Sanığın, suça konu edilen sözleri hakaret etmek amacıyla söylemediği yönündeki savunmasının aksini ispata elverişli bir delile dosya kapsamında ulaşılamaması, yapılan paylaşım ve paylaşımdaki sözlerin kişiden kişiye farklı anlaşılmalara sebebiyet verebilecek nitelikte olması, tahmini bir kabulle sanığın cezalandırılmış olmasının "şüpheden sanık yararlanır" ilkesine aykırılık teşkil etmesi karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.02.2026 tarihinde karar verildi.