4. Ceza Dairesinin, hakaret suçundan beraat etmiş olsa dahi aynı davada başka bir suçtan mahkumiyet kararı bulunan sanığın lehine avukatlık hizmetinin bölünemezliği ilkesi gereği vekalet ücretine hükmedilmeyerek temyiz isteminin reddine dair kararı.
Özet: Bir ağır ceza mahkemesi tarafından hakaret suçundan beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi üzerine yapılan temyiz başvurusu, sanığın aynı yargılama sürecinde görevi yaptırmamak için direnme suçundan da mahkumiyet kararı alması nedeniyle avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle oybirliğiyle reddedilmiştir. Bu bağlamda, beraat hükmüyle birlikte vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilmiş ve ilk derece mahkemesinin kararı onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2025/3541 E.  ,  2026/3124 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/508 E., 2025/71 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı temyiz talebinin yalnızca vekalet ücretine yönelik olduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kurulan hükmün Dairemizce bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından hakaret suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmesine karşın sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında yargılandığı aynı davada görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesi kararında sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.02.2026 tarihinde karar verildi.