Yargıtay 7. Ceza Dairesi, kaçakçılıkla mücadele kanununa muhalefet suçunda TCK 53/1-e hak yoksunlukları eksikliğini gidererek hükmü düzelterek onadı.
Özet: Temyiz incelemesinde, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının yargılama sürecinde usul ve yasaya uygunluk ile eylemin sübutu yönünden herhangi bir eksiklik bulunmadığı; ancak 5237 sayılı TCKnın 53/3. maddesi gereği 53/1-e bendi yönünden karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğu tespit edilmiş, bu aykırılık yeniden yargılama gerektirmeksizin "53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ifadesi eklenerek Yargıtay tarafından düzeltilip hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1034 E. 2021/22 K. SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ... sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2025 tarihinde karar verildi.