Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyetin istinaf reddi kararını onarken, zincirleme suç yönünden yargılamadaki eksikliğe dikkat çekti.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık müdafiinin çalınan malın değeri, hukuki alacak iddiaları ve hükmün hukuka aykırılığına ilişkin temyiz taleplerini inceleyerek, hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi kararını onayan bölge adliye mahkemesi kararında, davanın konusu olmayan ikinci bir eyleme yanlışlıkla atıf yapılmış olsa da, sanık hakkında açılan davaya ilişkin hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını tespit etmiş ve savunmanın temyiz sebeplerini yerinde görmeyerek bölge adliye mahkemesi kararının tebliğnameye uygun olarak onanmasına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/25465 E.  ,  2025/24636 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1068 E., 2023/839 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; çalınan malın değerinin az olduğuna, sanığın hukuken alacaklı olduğu parayı aldığına, sanığa meydana gelen zararı ödemek için imkân tanınmadığına ve verilen bu kararın açıkça hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kararında "Sanığın müştekiye yönelik 07.11.20 20... .02.2022 tarihlerinde gerçekleştirdiği hırsızlık eylemlerinde, iki suç arasındaki zaman aralığı ile sanığın yenilenen kastı göz önüne alındığında, ilk derece mahkemesince sanık hakkında TCK m. 43/1'de yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir." denilmişse de sanık hakkında açılan davanın 07.11.2020 tarihli eyleme ilişkin olduğu, 28.02.2022 tarihli eylem yönünden açılmış bir dava ve mahkemece kabul bulunmadığı anlaşılmış olup, bu hususta zamanaşımı süresi içerisinde mahallince işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.