Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, konut dokunulmazlığı ihlali suçunda cezanın niteliği nedeniyle temyiz talebini reddetmiştir.
Özet: Hükmedilen cezanın miktarı ve türü nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan temyiz başvurusu reddedilirken, hırsızlık suçundan sanık müdafiinin önceki kararın tekerrür oluşturmadığı, güvenlik kamerasının konumu ve etkinliği ile müşteki beyanlarındaki çelişki gibi iddiaları, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince verilen hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmeyerek bölge adliye mahkemesinin hırsızlık suçuna ilişkin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/25745 E.  ,  2025/24604 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2816 E., 2023/1495 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/315 Esas, 2014/951 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 16.06.2016 olduğuna ve tekerrür oluşturmadığına, güvenlik kamerasının apartmanın içini göstermediğini sadece dış kapıdan girişi gösterdiğini beyan etmelerine rağmen keşif yapıp gerçeği ortaya çıkarmak yerine ceza verilmesinin tercih edildiğine, sanık gerçekten hırsızlık yapacak olsa dahi kamerayı kapatmasına gerek olmadığına, sanığın 1. katta, şikâyetcilerin de 2. katta oturduklarına, kameranın 1. ve 2. katı göstermediğine, bu nedenle kamerayı kapatmasının da bir anlamı olmadığına, katılanın televizyonumu çaldı ama maddi zararım yoktur şeklindeki beyanının başlı başına çelişkili olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğnameye'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.