Yargıtay 5. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin usul ve esasa ilişkin itirazlarına rağmen tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünü onamıştır.
Özet: İlk derece mahkemesince tefecilik suçundan mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, istinaf mahkemesinin hükmü kaldırarak daha ağır ceza tayin etmesi üzerine, sanık müdafiinin inşaat işleriyle uğraşan bir iş adamı olduğu, kazanç amaçlı ödünç para vermediği ve hukuka aykırı ses kayıtlarının delil olamayacağı iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından yargılama sürecinde usul ve kanuna uygunluk, delillerin yeterliliği ve suç vasfının doğru belirlendiği gerekçeleriyle değerlendirilerek esastan reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2460 Esas, 2023/1140 KararSUÇ : TefecilikHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak farklı uygulama ile atılı suçtan mahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk DereceKızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2020/86 Esas, 2022/105 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 51/1, 52/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.B. İstinaf Sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 19.10.2023 tarihli ve 2022/2460 Esas, 2023/1140 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 52/2, 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100 gün hapis cezası karşılığı 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.II. TEMYİZ A. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın inşaat işleriyle uğraşan iş adamı olduğuna, şikayetçiye daire sattığına, kazanç elde etmek için ödünç para vermediğine, hukuka aykırı şekilde elde edilen ses kayıtlarının hükme esas alınamayacağına, usul ve kanuna aykırı kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARDeğerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.12.2025 tarihinde karar verildi.