Yargıtay 2. Ceza Dairesi, karşılıksız yararlanma suçunda sayaç imhası ve eksik bilirkişi incelemesi nedeniyle mahkumiyet hükmünü bozarak yeniden yargılamaya karar verdi.
Özet: Karşılıksız yararlanma suçundan verilen mahkûmiyet kararını inceleyen yüksek mahkeme, sanığın aşamalarda ısrarlı şekilde suçlamaları kabul etmemesi, katılan kurumun suça konu sayacı imha ederek bilirkişi incelemesini imkansız kılması ve bu durumun adil yargılanma hakkı ihlaline yol açabileceği iddiaları karşısında, sanığın eski tüketim kayıtları incelenerek uzman bilirkişiden rapor aldırılmak suretiyle sayaçta müdahale ve tüketimde bariz düşüş olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturmayla hüküm kurulmasının hatalı olduğuna hükmederek kararı bozmuştur.
2. Ceza Dairesi         2023/23365 E.  ,  2025/24356 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/101 E. 2023/417 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin elektrik kullanım miktarının değişip değişmediğine ve tüketim miktarlarının kıyaslanmasına ilişkin herhangi bir bilirkişi raporunun dosyada mevcut olmadığı, sanığın üretim işi yapması ve her ay farklı miktarda sipariş gelmesi, iş yoğunluğunun değişmesinin dikkate alınmadığı, önceki yılların yoğun dönemleri ile yapılan kıyaslamada arada ciddi bir fark bulunmadığının görüleceği, katılan kurumun sayaç üzerinde oynama yapılıp yapılmadığına veya tüketim miktarının tespit edilip edilemeyeceğine dair bilirkişi incelemesi yapılmasını engellediği, sayacı yok ettiği, sanık lehine olabilecek olan delilin bu konuda yargılama sürecinin devam ettiği bilinmesine rağmen kurum tarafından yok edilmesinin dönüşü olmayan bir yol olduğu, buna göre adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine
yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan cezanın miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın aşamalarda ısrarlı şekilde atılı suçlamaları kabul etmeyerek, görevlilerle arasında tartışma olduğu için hakkında suça konu tutanağı düzenlediklerine dair beyanı karşısında, suça konu sayacın da katılan kurum tarafından imha edilmesi sebebiyle sayaç üzerinde inceleme yapılamadığı anlaşılmakla, sanığın dosyadaki eski tüketim kayıtları incelenmek suretiyle uzman bilirkişiden rapor aldırılarak, sayaca müdahalenin olup olmadığı ve bu müdahale neticesinde elektrik tüketimlerinde bariz bir düşüş olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturularak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.