Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanığın mahkumiyetine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay tarafından itirazlara rağmen onanması.
Özet: Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına karşı sanık tarafından yapılan temyiz başvurusunda; eylemi gerçekleştirmediği, suç eşyasını bilmeden satın aldığı, parmak izinin masum gerekçelerle bulunduğu, suçun gece işlendiği iddiasının çelişkili olduğu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği, ayrıca iki suçun birlikte işlenemeyeceği yönündeki iddiaları incelenmiş; ancak kurulan hükümlerde hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, sanığın temyiz nedenleri reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyet kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/18845 E.  ,  2025/23738 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3377 E., 2022/2281 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve vasinin temyiz isteminin, "sanığın hırsızlık eyleminde bulunmadığına suç eşyasını bilmeden satın aldığına, motor üzerinde parmak izinin çıkmasının motoru satın aldığından dolayı uygun yere taşımasından kaynaklandığını, eylemin gece vakti işlendiğine dair çelişki bulunduğuna lakin tekne sürüklendiği sırada sinyal verebileceğine, gece konusuna şüphe bulunması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gecenin uygulanmaması gerektiğine, hırsızlık suçunun mala zarar verme suçuyla birlikte işlenmesi hâlinde sadece hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ve ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve vasisinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.