Hırsızlık suçundan kesinleşmiş eski mahkumiyetin uyarlama yargılamasında aynen korunması gerektiği ilkesinin göz ardı edilmesini Yargıtay düzelterek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik uyarlama yargılamasında, lehe olan eski hükmün korunarak infazına karar verilmesi gerekirken, mahkemenin bu hususu atlaması üzerine yapılan temyiz başvurusunu değerlendiren Yargıtay, tebliğnamedeki zamanaşımı görüşünü uyarlama yargılamalarında uygulanamaz bularak reddetmiş; yerel mahkeme kararındaki eksikliği ise yeniden yargılama gerekmeksizin, eski hükmün aynen korunup infazına dair ibarenin eklenmesi suretiyle düzelterek onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/12477 E.  ,  2025/22837 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/1566 E., 2025/1695 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Mahkemenin 11.03.1998 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, 21.09.1998 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2.maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün belirlenmesi amacıyla yapılan uyarlama yargılamasında, 5252 sayılı Kanun'un 9/4. maddesi gereği dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanamayacağından, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında 11.03.1998 tarihli ve temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, uyarlama talebinin reddine kararı ile birlikte eski hükmün korunmasına ve aynen infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.03.1998 tarihli ve 1997/942 E., 1998/164 K. sayılı hükmün korunmasına ve aynen infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.