2. ceza dairesi, sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından aldığı cezaları, kısmen temyiz edilemezlik, kısmen esastan redle onadı.

2. Ceza Dairesi, sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından aldığı cezaları, kısmen temyiz edilemezlik, kısmen esastan redle onadı.

Özet: Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz talepleri, 5271 sayılı Kanunun ilgili maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri ise, sanığın pişmanlık beyanları, zarar giderimi ve etkin pişmanlık talepleri ile müdafiinin indirim taleplerine rağmen, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı ve istinaf kararının hukuka uygun olduğu değerlendirilerek esas yönünden reddedilip onanmıştır.

2. Ceza Dairesi 2023/24431 E. , 2025/22632 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1656 E., 2022/3777 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I - Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/1656 Esas, 2022/3777 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2020/534 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararı ile sırasıyla, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi uyarınca kurulan 4 ay ve 116/2-4. maddesi uyarınca kurulan 1 yıl hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlediği için pişman olduğuna, katılanın herhangi bir zararının bulunmadığına, çalınan eşyaların tamamını teslim ettiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden ve lehine olan hükümlerden yararlanması gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi şekilde ikrarda bulunduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve orantılılık ilkesine uygun şekilde ceza verilmesi gerektiğine,

ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 kesinleşme tarihli, 2015/58 Esas, 2015/1067 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinden verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasının, tekerrüre esas olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Germencik Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.