yargıtay 9. hukuk dairesi, işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları davasında, bozmaya uyularak verilen kararı onadı.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları davasında, bozmaya uyularak verilen kararı onadı.

Özet: Yargıtay, işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları talebine ilişkin davada, ilk derece mahkemesinin önceki bozma kararına uyarak, özellikle fazla mesai ödemelerinin mahsubu ve yurtdışı giriş çıkış kayıtlarının incelenmesi yönündeki eksiklikleri giderip yeni bir bilirkişi raporuyla davanın kısmen kabulüne dair verdiği kararı onamıştır; davalının, tanık beyanlarının taraflı olduğu, alacakların hatalı hesaplandığı, zamanaşımının dikkate alınmadığı ve ücret seviyesinin yanlış belirlendiği yönündeki temyiz itirazları, kararın hukuka uygun olduğu ve bozmaya uyulduğu gerekçesiyle yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

9. Hukuk Dairesi 2025/4805 E. , 2025/6400 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/626 E., 2025/154 K.

DAVA TARİHİ : 30.10.2018

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin ...'da bulunan şantiyesinde 02.05.2013-31.07.2017 tarihleri arasında çalıştığını, 4.500,00 Amerikan Doları (USD) ücret aldığını, davacıya 750,00 USD ev kirası yardımı yapıldığını, ancak daha sonra bu yardımın "fazla çalışma" adı altında ödendiğini, davacının haftanın 7 günü 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, her gün 21.00’e kadar son altı ayda ise saat 22.00'ye kadar fazla çalışma yaptığını, iki haftada bir hafta tatili kullandırıldığını, dinî bayramlarda bir gün çalışmadığını, diğer bayram ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacıya fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hak etmiş olduğu tüm ödemelerin eksiksiz olarak yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.07.2020 tarihli kararıyla; davalı işyerinde kalite kontrol şefi olarak çalışan davacının kıdemi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre aylık net 4.500,00 USD ücret ile tanık beyanlarına göre; davacının fazla çalışma yaptığı, ayda iki hafta tatilinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.07.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 02.05.2024 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalı tarafından "fazla çalışma" açıklaması ile yapılan ödemelerin, hesaplanan fazla çalışma alacağından indirim yapıldıktan sonra mahsup edilmesi ile dosya içerisinde yer alan bir kısım imzasız ücret bordrolarında da fazla çalışma ücretinin miktar olarak tahakkuk ettirildiği görülmekle banka kayıtları ile karşılaştırılarak ödendiğinin anlaşılması hâlinde fazla çalışma alacağından mahsup edilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği ayrıca davacının yurt dışı giriş çıkış kayıtları getirtilmeden ve bu kayıtlar değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yurda giriş çıkış kayıtları da getirtilerek ek bilirkişi raporu aldırılmış ve 04.03.2025 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacı ile menfaat birliği içerisinde olan tanık beyanlarına göre karar verildiğini, ortak çalışma dönemlerinin dikkate alınması gerektiğini,

2. Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacak kalemlerinin hatalı hesaplandığını, belirlenen sürede fazla çalışma yapıldığının kabul edilmesinin içtihatlara aykırı olduğunu,

3. Ücret seviyesinin hatalı belirlendiğini,

4. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını,

5. İndirim oranının daha yüksek olması gerektiğini,

6. Hükmedilen harç ve vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanmasına, harç ve vekâlet ücretine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.