Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, hırsızlık suçundan kurulan hükmü onayıp, mala zarar verme suçundaki temyizi usulen reddeden kararı.
Özet: Bu hukuki belgede, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz başvuruları, cezanın miktarı nedeniyle kanunen temyiz edilemez olması sebebiyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik ise, sanığın ve müdafisinin suçsuzluk iddiaları ile katılan vekilinin zincirleme suç hükümlerinin uygulanması talebi dahil tüm temyiz gerekçeleri ayrıntılı olarak incelenmiş, ancak hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak tüm temyiz istemleri esastan reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesinin ilgili kararı oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/122 E.  ,  2025/24268 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3912 E., 2024/2337 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, katılan vekili, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkin olduğu; katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekili, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.