Yargıtay, kamu görevlisine hakaretten mahkumiyet hükmünü, sanığın eyleminin ağır eleştiri olduğu iddiasını reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkûm edilip istinaf başvurusunun esastan reddedilmesiyle hükmü onanan sanığın müdafiinin, eylemlerin ağır eleştiri niteliğinde olduğu, katılanın kamu görevlisi olması sebebiyle eleştirilere açık olması gerektiği ve müvekkili hakkında verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları; sanık savunması, suça konu paylaşımların ekran görüntüsü ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunarak, eylemin doğru nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı gerekçeleriyle yerinde görülmeyip hukuka aykırılık tespit edilemediğinden, temyiz istemi oy birliğiyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/185 E. 2023/1720 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin eylemlerinin hakaret teşkil etmeyip ağır eleştiri kapsamında olduğuna, katılanın kamu görevlisi olması sebebiyle eleştirilere açık olması gerektiği halde, mahkemenin sanık hakkında mahkumiyet kararı vermesinin yasaya aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık savunması, suça konu paylaşımların ekran görüntüsü ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gülnar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.02.2026 tarihinde karar verildi.