Temyiz süresi geçirildiği için görevi yaptırmamak ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin reddi kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Bir ceza yargılamasında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, kararın sanığa tebliğ edilmesinden sonra yasal bir haftalık temyiz süresi dolduktan çok sonra yapılan temyiz isteminin ilk derece mahkemesince usulen reddedildiği; bu ret kararının, 1412 sayılı Kanunun ilgili maddelerince öngörülen kanuni sürelere riayet edilmediği ve temyiz hakkının süresinde kullanılmadığı gerekçesiyle yerinde bulunduğu kabul edilerek, ilgili üst merci tarafından oybirliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/558 E., 2016/127 K.SUÇLAR : Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, hakaretHÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuş, sanığın süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir. II. GEREKÇE Sanığın yokluğunda verilen kararın, 06.04.2016 tarihinde usûlûne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 16.04.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilmeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder" şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından ek kararın tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.02.2026 tarihinde karar verildi.