Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesinin beraat kararını kaldıran mahkûmiyet hükmünü, sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddederek onamıştır.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi beraat kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulması üzerine yapılan temyiz incelemesinde; sanık müdafiinin şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, eyleminin tesadüfi ve iyiniyetli olduğu, olayı hatırlayamadığı, telefon sinyalinin yardım etme amacına yönelik olduğu ve bilirkişi raporunun yetersizliği gibi savunmalarının yerinde görülmediği, kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatine varılarak bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/21989 E.  ,  2025/24167 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3503 E., 2023/2092 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, sanığın tesadüfi bir karşılaşma ve iyiniyetli davranışı nedeniyle yargılandığı, sanığın olayı hatırlamadığı için çelişkili cevaplar verdiği, görüntüleri izlemesi üzerine o günü hatırladığı, sanığa ait telefonun hırsızlığın gerçekleştiği alana yakın bir baz istasyonundan sinyal vermesinin tek sebebinin şahıslara yardım etmek istemesi olduğu, bilirkişi raporundaki kanaatin sanığın cezalandırılması için yeterli olmadığı, hırsızlığa konu malzemenin sanığın aracına sığdırılmasının mümkün olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılmak suretiyle kurulan mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.