Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyetin hukuka uygunluğunu tespit ederek sanık müdafiinin temyiz başvurusunu esastan reddetti.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması ile suçun yasal unsurlarının oluşmaması iddialarına dayanan temyiz başvurusu, ilk derece mahkemesince kurulan hükümde ve istinaf başvurusunun esastan reddi kararında hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilmediği; dosya kapsamındaki delillerle sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin sübuta erdiği gerekçeleriyle yerinde görülmeyerek reddedilmiş; böylece Bölge Adliye Mahkemesinin hukuka uygun bulunan kararının, tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/24048 E.  ,  2025/23997 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2273 E., 2023/118 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, mahkûmiyete karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, dosya kapsamındaki deliller ile şüphelinin iddia edilen eylemi gerçekleştirdiğinin ortaya konulamadığı, suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.