Yargıtay 11. Ceza Dairesi, güveni kötüye kullanma suçundan beraat eden sanık hakkındaki istinaf mahkemesi kararını hukuka uygun bularak temyiz başvurusunu esastan reddetti.
Özet: Güveni kötüye kullanma suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda beraate çevrilmesi üzerine, katılan vekilinin suçun sübut bulduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği yönündeki temyiz başvurusu incelenerek, yapılan yargılama ve değerlendirilen deliller neticesinde yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilmiş ve temyiz isteminin esastan reddiyle beraat hükmünün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/739 E., 2021/762 K.SUÇ : Güveni kötüye kullanmaHÜKÜM : Beraat (Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi)TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇ1. Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2018/545 Esas, 2021/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 3 ay 22 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2021/739 E., 2021/762 K. sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi, kararın hukuka aykırı olduğuna, suçun sübut bulduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararında katılan vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.