Danıştay, maden kanunu ihlaliyle ilgili idari para cezasının temyiz parasal sınırı altında kalması nedeniyle temyiz istemini incelemeksizin kesin olarak reddetti.
Özet: Bu hukuki metin, Maden Kanununa muhalefet nedeniyle verilen 46.579,00 TL idari para cezasına ilişkin yapılan temyiz başvurusunun incelenmeksizin reddedilmesi kararını içermektedir. Karara göre, idari yargılama usulü kanununda belirtilen temyiz parasal sınırının altında kalan uyuşmazlıklara dair bölge idare mahkemesi kararlarının kesin olması nedeniyle, ilgili idari para cezasına yönelik temyiz isteminin yasal olarak incelenme imkanı bulunmamaktadır. Dolayısıyla, söz konusu tutarın temyiz sınırının altında kalması sebebiyle, bölge idare mahkemesinin verdiği karar kesinleşmiş olup, temyiz talebi esastan incelenmeden geri çevrilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2023/3997 E.  ,  2025/2106 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/3997
Karar No : 2025/2106
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Nakliyat İnşaat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, Siirt ili, Merkez ilçesi hudutları dahilinde Sicil:... sayılı II. Grup (Bazalt) işletme ruhsat sahasında davalı idare tarafından yapılan denetim sonucunda, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinin 21. fıkrası uyarınca 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin... tarih ve E... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen...ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 11/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.