Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararını, sanık müdafiinin çelişkili mağdur beyanları iddialarına karşın onadığı içtihat.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurusunda, sanık müdafiinin mağdurun beyanlarının çelişkili olduğu, olayın borç ilişkisine dayandığı, suçlamanın reddedilen evlenme teklifi ve mağdurun saplantılı tavırlarından kaynaklandığı, hatta tarafların sonradan dini nikahla evlendiği yönündeki iddiaları ileri sürülmesine rağmen, üst mahkemece hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek, savunmanın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve istinaf mahkemesinin kararı tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/23182 E.  ,  2025/23982 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3199 E., 2023/246 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "katılanın dekontlarını sunduğu müvekkilinin de soruşturmanın her aşamasında samimi olarak beyan ettiği borç aldığına dair beyanının, katılanın çalınan parasının kendisi tarafından çalındığına asla delil teşkil etmediğine, katılanın bu beyanının tamamen soyut ve katılanın tek taraflı beyanı olup dosya incelendiğinde katılanın çalınan paraların miktarı hususunda da çelişkili beyanlarda bulunduğuna, whatsapp yazışmalarında katılanın müvekkilinden özür dilediğine ve neden müvekkili şikâyet ettiğini belirttiğine, avukat ile tercümanın kendini yönlendirdiğini söylediğine, müvekkili sanığın kendisine vermiş olduğu borcu isteyen katılana halihazırda parası olmadığından senet verebileceğini söylediğine, katılanın müvekkiline atfı cürümde bulunmasının nedeninin müvekkilinin katılanın evlenme teklifini kabul etmemesi olduğuna, katılanın da müvekkiline karşı adeta bir saplantı olduğuna ve kendisi ile evlenmesi için sürekli olarak tacizde bulunduğuna, katılanın aşamalarda gerek olaydan sonra gerekse dava açıldıktan sonra da hep çelişkili davrandığına, davadan sonra müvekkili ile dini nikah yaptığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.