Sanık müdafiinin hırsızlık suçu mahkumiyetine karşı yaptığı temyiz başvurusu, delil yetersizliği iddiaları reddedilerek Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından onandı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanığın müdafiinin, delillerin eksik toplandığı, sanığın savunmasının yeterince değerlendirilmediği, kesin ve yeterli kanıt olmaksızın karar verildiği, bu nedenle beraat etmesi veya cezasının ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yahut seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği iddialarıyla istinaf başvurusunun reddi kararına yönelik yaptığı temyiz başvurusu, dosya üzerinde yapılan incelemede önceki mahkeme hükmünde ve bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespitiyle esastan reddedilerek, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/23313 E.  ,  2025/23972 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/906 E., 2022/3264 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "dosyada tüm deliller toplanmadan aleyhe karar verildiğine, sanık hakkında hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığına, sanığın hurda bulmak düşüncesiyle otelin açık kapısından içeriye girdiğini, merdivenlerden aşağıya indiğini, içeride bulunan lambaların üzerindeki aliminyum parçaları para eder düşüncesiyle aldığını, içeriye kendisi girdiğinde içerisinin zaten dağınık olduğunu, daha önce buradan hırsızlık yapılmış olabileceğini düşündüğünü beyan etmesine rağmen bu konuda kolluk tarafından gerekli araştırma yapılmadığına, dosyada kesin ve yeterli delil olmaması nedeniyle müdafisi olduğu sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkemenin aksi görüşte olması halinde TCK'nın 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine, aynı gerekçe ile CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın kişiliği, sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 50. maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vermesi gerektiğine" ilişkin olduğu, dolayısıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.