Yargıtay 11. Ceza Dairesinden, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmüne karşı temyizin, hukuki sebep bildirilmemesi nedeniyle reddi.
Özet: Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet kararına ilişkin olarak sanığın sunduğu temyiz başvurusu, Türk Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne dair somut bir temyiz sebebi belirtmemesi ve gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen yasal süre içerisinde temyiz nedenlerini ayrıntılı olarak açıklayan ek bir dilekçe sunmaması nedeniyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1813 E., 2019/1610 K.SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: RetAdana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2019/1813 Esas, 2019/1610 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nin 288. maddesindeki "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.", aynı Kanun'un 294. maddesindeki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesindeki "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar." şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği ayrıca usulüne uygun şekilde karar tarihine göre yürürlükte olan "CMK'nın mülga 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile de gerekçeli kararın tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.