Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz Taleplerinin Usul ve Esastan İncelenerek Reddedilmesi Kararı.
Özet: Bu hukuki evrakta, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yargılanan sanığın, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz başvurusunu gerekçelendirmemesi ve konut dokunulmazlığının ihlali suçuna dair istinaf kararının temyiz edilemez nitelikte olması nedenleriyle kendi temyiz istemlerinin reddedildiği; ayrıca sanık müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, çalınan malın değer azlığı, sanığın samimiyeti ve pişmanlığı gibi gerekçelere dayanan temyiz isteminin ise alt mahkeme kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek, ilgili tüm hükümlerin onandığı belirtilmektedir.
2. Ceza Dairesi         2023/25814 E.  ,  2025/23831 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1680 E., 2023/1537 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama
I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 15.06.2023 tarihli ek karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
III) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasındaki tüm ifadelerinin aynı doğrultuda olduğuna, sanığın samimi beyanda bulunmak suretiyle maddi gerçeği ortaya çıkarttığına, pişmanlığını da her fırsatta dile getirdiğine, ayrıca suç tarihinin üzerinden yaklaşık 2.5 yıl geçmiş olduğuna, katılanın maddi zararının da bulunmadığı göz önüne alındığında sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olmasının kabulünün mümkün olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.