2. Ceza Dairesi, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçunda kanuni temyiz edilemezlik nedeniyle reddetmiş, hırsızlık suçunda ise yerinde görülmeyen temyiz nedenleriyle önceki hükmü onamıştır.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi, hükmolunan cezanın kanunen temyize kapalı olması sebebiyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz başvurusunda ise sanığın zararı gidermek için makul süre tanınmadığı, müşteki zarar beyanının gerçeği yansıtmadığı, takdiri indirimin yetersiz olduğu ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki iddiaları incelenmiş, ancak ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, sanığın temyiz nedenleri reddedilerek hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/27022 E.  ,  2025/23530 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/70 E., 2023/525 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret,onama
I- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.”şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "zararı gidermesi için kendisine makul süre verilmediğine, müştekinin zarar beyanının gerçeği yansıtmadığına, takdiri indirimin yeterli uygulanmadığına, verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.