Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin, yabancı mahkeme masraf tespit kararının tanıma ve tenfizi davasında, HMKdaki parasal kesinlik sınırı nedeniyle temyiz reddi kararı.
Özet: Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili maddeleri uyarınca, kira ilişkisinden doğan veya belirli parasal eşiğin altında kalan alacak davalarına ilişkin nihai kararların temyiz edilemez nitelikte olması prensibi çerçevesinde, davalılar vekilinin yabancı bir mahkemenin masraf tespitine dair kararının tanınması ve tenfizi talebine ilişkin başvurusunda, dava konusu miktarın temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı tespit edildiğinden, davalılar vekilinin temyiz dilekçesi bu parasal limit gerekçesiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1386 E., 2025/1677 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 5. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2025/36 E., 2025/87 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen alacak davalarına ilişkin nihai kararlar ile kira ilişkisinden doğan ve üç aylık kira tutarı kesinlik sınırını geçmeyen diğer davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre, davanın, Mannheim Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen 5 C 346/15 dosya numaralı ilamın masraf tespit kararının tanıma ve tenfizi istemine ilişkin olduğu, miktarın 1.179,41 EURO olduğu, ( yabancı paranın dava tarihi itibariyle Türk Lirası karşılığı ) 19.318,73 TL olup (7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değişik 6100 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince) dava tarihi itibari ile (temyiz) kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kalmaktadır. KARARAçıklanan sebeple;Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.