Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini sanık müdafii ve katılan vekillerinin temyiz taleplerini reddederek onamış, bakanlığın vekalet ücreti talebini ise yerinde görmemiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, delillerin doğru değerlendirildiği ve eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu gerekçesiyle oybirliğiyle onamış; sanık müdafiinin zora dair delil olmadığı ve çelişkili beyanlar bulunduğu iddialarını, katılan vekilinin sanığa daha üst sınırdan ceza verilmesi taleplerini ve katılan bakanlık vekilinin vekalet ücreti talebini Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri kapsamında yerinde görmeyerek reddetmiştir.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2025/22 E, 2025/64 KSUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜMLER : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın hastane bahçesinde ve girdikleri lavoboda cinsel organını zorla katılan mağdura tutturduğu şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğiÖzetle, zora dair delil olmadığına, katılan mağdur ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, olay yerinin eylemleri gerçekleştirmeye elverişli olmadığına, on altı yaşındaki katılan mağdurun ruh sağlığında bozulma olmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteğiÖzetle, beyanlara rağmen eylemleri inkar eden sanığın üst sınırdan indirim uygulanmaksızın cezalandırılmasına ve lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteğiÖzetle, sanığın teşdiden takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılmasına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.2. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2026 tarihinde karar verildi.