Kaçakçılık suçundan mahkûmiyet kararında adli para cezası ve tekerrür uygulamasına ilişkin hataların Yargıtayca düzeltilerek onanması kararı.
Özet: Sanık hakkında Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyizinde, yerel mahkemenin sanığın eylemini doğru tespit ettiği ve yargılama sürecinin usule uygun olduğu onaylanmıştır. Bununla birlikte, hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde doğrudan hapse çevrileceğinin belirtilmesinin ve tekerrür hükümlerinin adli para cezalarına da uygulanacak şekilde düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu tespit edilmiştir. Yargıtay, bu eksiklikleri yeni bir yargılama gerektirmeksizin, adli para cezasının ödenmemesi durumundaki dönüşümle ilgili ibareyi çıkararak ve tekerrür hükümlerinin sadece hapis cezasına uygulanacağını belirterek düzeltmiş ve hükmü düzeltilerek onamıştır.
7. Ceza Dairesi         2022/5785 E.  ,  2025/16902 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/99 E., 2021/1639 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzetilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Suç tarihi "29.04.2014" olduğu halde, gerekçeli karar başlığında "28.04.2014" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. fıkrası uyarınca adlî para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adlî para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi,
2. Sanık hakkında hem hapis, hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği,
1. Hükmün (7) numaralı bendinin son paragrafının hükümden çıkartılması,
2. Hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (10) numaralı bendinde yer alan "cezasının" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2025 tarihinde karar verildi.