Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesince TCK 53 ve vekalet ücreti düzeltmeleriyle onanması.
Özet: Kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde, yargılama sürecinin usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu ve cezanın doğru belirlendiği kanaatine varılmıştır; ancak Türk Ceza Kanununun 53/1-e maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanıp uygulanmayacağı ve katılan kurum lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması hususundaki eksiklikler, yüksek mahkeme tarafından yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/519 E., 2020/1156 K.SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: BozmaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Sanığın ödeme iradesi göstermediği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'nun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,2.Katılan kurum lehine hükmolunan vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle sanık ...'nun temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi ile hükmün vekâlet ücretine hükmedilen bendinde yer alan "sanıktan" ifadesinin çıkartılarak yerine "sanıklardan eşit olarak" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.