Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf kararını hukuka uygun bularak temyiz istemlerini reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen hükme karşı sanık müdafiinin beraat ve lehe hükümlerin uygulanmaması, katılanın ise suç vasfı ve sanığın daha ağır cezalandırılması yönündeki temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin hırsızlık suçuna dair kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın usul ve yasalara uygun olduğu belirlenmiş; bu nedenle her iki tarafın temyiz istemleri esastan reddedilerek, hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/26251 E.  ,  2025/23604 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3686 E., 2023/1853 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık müdafii temyiz dilekçesinde sanığın tüm suçlardan beraat etmesi gerektiğini talep etmişse de, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ilk derece mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı itiraz yoluna gidildiği ve Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilerek hükmün kesinleştiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararında da bu suçun inceleme konusu yapılmadığının anlaşılması karşısında, incelemenin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe olan yasa maddelerinin uygulanmadığına ve sanığın suç işleme kastı olmadığına ilişkin olduğu, katılanın temyiz isteminin ise, suç vasfına ve sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafii ile katılanın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN TEBLİĞNAME'YE UYGUN OLARAK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.