Yargıtay, aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkumiyet kararını onayan istinaf hükmünü hukuka uygun bularak tüm temyiz itirazlarını reddetti.
Özet: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlamasıyla başlayan yargılamada, ilk derece mahkemesinin "aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişki" suçundan verdiği mahkumiyet hükmünü bölge adliye mahkemesinin esastan reddederek onaması üzerine, yapılan temyiz incelemesinde, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, iddia ve savunmaların tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin saptandığı ve kararda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2025/745 E., 2025/794 K.SUÇ: Aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişkiHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozmaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bafra Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdureyle anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda değişen suç vasfına göre aralarında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemiÖzetle, mağdurenin beyanlarının bölünemeyeceğine, İlk Derece Mahkemesinin delillerin takdirinde hataya düştüğüne, duruşma açılarak sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinin gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin tutarlı beyanlarda bulunduğuna, iftira sebebi olmadığına, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE A. Mağdure Vekili ve Katılan ...'nün Temyiz İstemleri YönündenSuç tarihi ve kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekili ve mağdurenin velayet hakkına sahip annesi katılan ...'nün temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.B. Sanık Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA. Mağdure Vekili ve Katılan ...'nün Temyiz İstemleri YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekili ve katılan ...'nün temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Sanık Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.