Hırsızlık suçundan beraat kararının kaldırılarak mahkumiyete çevrilmesi sonrası, sanığın babasına ait olduğu iddia edilen bahçeden meyve toplamasının suç teşkil etmediği yönündeki temyiz isteminin Yargıtayca reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince beraat ettirilen sanığın, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince 1 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırılmasına karar verilmiş; sanığın, suçlama konusu bahçenin eskiden babasına ait olduğunu, bakımını üstlendiğini ve meyveleri toplamasının hırsızlık teşkil etmeyeceğini belirterek yaptığı temyiz başvurusunda, üst mahkeme bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet kararında herhangi bir isabetsizlik görmeyerek, sanığın temyiz talebini reddetmiş ve hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/20516 E.  ,  2025/23500 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/592 E., 2022/2766 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kararın hatalı olduğuna, söz konusu bahçenin önceden babası ...'a ait olduğuna ve uzun yıllardır kendisi tarafından bakımı ve ilaçlamasının yapıldığına, doğal olarak bakımı, masrafı kendisi tarafından yapılan ve yetiştirilen meyvelerin tarafından toplanmasının hırsızlık suçunu oluşturmayacağına, ayrıca ihale alıcısı tarafından kendisine herhangi bir ihtar veya tahliye kararı gönderilmediğine, bu nedenle mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elmalı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.