Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinaf kararını hukuka uygun bularak onarken, mala zarar verme suçunda temyiz istemini usuli eksiklik nedeniyle reddederek dosyayı itiraz merciine iade etti.
Özet: Üst mahkeme, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz istemini, hükmolunan cezanın miktarı nedeniyle istinaf yolunun kapalı olduğunu ve başvurunun itiraz olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirterek incelemeksizin dosyayı iade ederken; hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz başvurusunu ise, sanık müdafiinin indirim sebepleri uygulanmadığı yönündeki iddialarını yerinde görmeyerek ve bölge adliye mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek esastan reddedip hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/26550 E.  ,  2025/23407 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/390 E., 2023/733 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b. maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından ve aynı Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak sanık müdafiinin başvurusu itiraz olarak kabul edilerek itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanık lehine indirim sebepleri oluşmasına rağmen uygulanmamasına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle yüklenen hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.