2. Ceza Dairesi, çocuk mahkemesi kararıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali mahkumiyetlerini onarken, mala zarar verme suçundaki kesin hükmün temyizini reddetmiştir.
Özet: Bir çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, mala zarar verme suçuna ilişkin hükmedilen adli para cezasının miktarı nedeniyle kesin nitelikte olduğu kabul edilerek bu kısma yönelik temyiz istemi reddedilmiştir; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler ise, bozma sonrası yeniden kurulmuş olup, suça sürüklenen çocuğun mağdur zararını karşılamamasına rağmen cezasında yapılan indirimin aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmadığı ve gerekçeli karardaki basit maddi hatanın mahallinde düzeltilebileceği tespit edilerek, yapılan tüm temyiz itirazları reddedilmiş ve mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/13504 E.  ,  2025/23087 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/443 E., 2024/699 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151. maddesi uyarınca kurulan “800,00 Türk lirası” adlî para cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç saati yerine soru işareti yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiş ve suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan kaynaklı zararı karşılamaması sebebi ile etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı hâlde, suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.