Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin yetersiz delil ve eylemi başkasının yaptığı iddialarına dayanan temyiz başvurusunun Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından reddedilerek kararın onanması.
Özet: Sanık müdafiinin, müvekkili hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını, suçun diğer sanık tarafından işlendiği, delil yetersizliği ve görgü tanıklarının teşhis edemediği gerekçeleriyle temyiz ettiği ancak, bozma sonrası verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı ve temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı tespit edilerek, yerel mahkemenin hırsızlık suçundan sanık hakkında verdiği mahkûmiyet kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilerek temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/10752 E.  ,  2025/23252 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/588 E., 2025/774 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın aracının yedek anahtarının sanık ...'nın yanında çalışan diğer sanık ... tarafından kargodan teslim alındığına, sanığın, katılan ve babasına aracın bulunması için yardım ettiğine, eylemi diğer sanık ...'nin gerçekleştirdiğine, ...'den temin ettiği malzemeyi, katılana kargoyla gönderdiğine, görgü tanıklarının sanığı teşhis edemediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.