Yargıtay, asliye ceza mahkemesinin görevi yaptırmamak için direnme suçundan verdiği mahkumiyet kararını, sekiz yıllık olağan dava zamanaşımı nedeniyle bozarak kamu davasının düşmesine hükmetmiştir.
Özet: Yerel mahkemece "görevi yaptırmamak için direnme" suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı, temyiz incelemesi sonucunda bozulmuştur; zira bozma öncesi mahkumiyet tarihi ile hüküm tarihi arasında, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesi uyarınca belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği tespit edilmiştir. Yerel mahkemenin bu zamanaşımını göz ardı ederek mahkumiyet hükmü kurması hukuka aykırı bulunmuş ve yeniden yargılama gerekmeksizin, 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/621 E., 2024/970 K.SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnmeHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇYerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık ve müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir.III. GEREKÇESanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 265/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67. maddesi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan, bozma öncesi mahkumiyet hükmünün kurulduğu 14.12.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesi yerine mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.