Yargıtay 2. Ceza Dairesince hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik, sanığın gerekçesiz ve katılan vekilinin esastan reddedilen temyiz istemleri ile hükmün onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı hem sanık hem de katılan vekili tarafından yapılan temyiz başvurularının incelenmesi sonucunda, sanığın temyiz dilekçesinde yasal temyiz sebeplerini belirtmediği gerekçesiyle usulen reddine karar verilmiş; katılan vekilinin ise cezanın kamu zararı ve caydırıcılık prensipleri doğrultusunda üst sınırdan verilmesi gerektiği yönündeki temyiz istemi, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı tespit edildiğinden esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilip oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/10286 E.  ,  2025/23208 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/824 E., 2025/820 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I - Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/824 Esas, 2025/820 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II - Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık hakkında bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, "Cezaların caydırıcılığı bakımından ağırlaştırılmış hal içeren eyleme ilişkin sanığa verilecek ceza kamunun zarara uğramış olması hususu da gözetilerek üst sınırdan verilmesi gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.