Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın duruşmada hazır bulunması ve sorgusu yapılmadan hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, savunma hakkı ihlali nedeniyle kanun yararına bozmuştur.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının, sanığın savunmasının alınmaması ve sorgusunun yapılmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun yargılamanın yüze karşı olması, savunma hakkının kısıtlanmaması ve cezanın bireyselleştirilmesi gibi temel ilkeleri ile 193/2 ve 195/1. maddelerindeki ayrık hükümler dışında hüküm kurulamayacağı ilkesine aykırı bulunması nedeniyle hukuka aykırı olduğu tespit edilmiş; bu hayati usul eksikliği sebebiyle ilgili yerel mahkeme kararının kanun yararına bozulmasına hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/14873 E.  ,  2025/23178 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/217 E., 2021/111 K.
SUÇ : Hırsızlık
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2025 tarihli ve KYB-2025/125463 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, sanığın mahkûmiyet kararına konu suç tarihinin 11.02.2019 olduğu, tekerrüre esas alınan Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2018 tarihli ve 2018/546 esas, 2018/955 sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün ise incelemeye konu suçun işlendiği tarihten sonra 22.05.2019 tarihinde kesinleşmiş olduğu cihetle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de; sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarihli ve 2017/823 esas, 2018/764 sayılı kararının bulunduğu, sanık ile ilgili olarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin yeterli olduğu, ayrıca hangi ilâmın tekerrüre esas olduğunun açıkça gösterilmesinin gerekmediği, bu hususun infaz aşamasında değerlendirileceği ve meselenin mahallinde mahkemesinden alınacak ek kararla hallinin mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193/2. maddesinde yer alan “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan " Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan suça ilişkin olarak savunma alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı halde, mahkemesince genel hükümler uyarınca yapılan yargılamada sanığın savunmasının alınmadığı ve bu şekilde savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Hükümlü ...'nin duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılmış olması gerekliliği, “yargılamanın yüze karşı olması, savunma hakkının kısıtlanmaması ve cezanın bireyselleştirilmesi” ilkelerinin bir sonucu olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/2 ve 195/1. maddelerinde belirtilen ayrık hükümler dışında, delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının olanaklı bulunmaması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 193. maddesi hükmüne aykırı olarak ve aynı Kanun’un 1 47... . maddeleri uyarınca hükümlünün sorgusu yapılmadan atılı hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/217 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.