Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından istinaf başvurusu reddedilen sanığın, temyiz edilemezlik ve süresinde gerekçeli dilekçe sunulmaması nedenleriyle temyiz istemlerinin Yargıtayca reddi kararı.
Özet: Sanığın, bölge adliye mahkemesince esastan reddedilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemi, yasal ceza miktarı nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmaması gerekçesiyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemi ise, gerekçeli temyiz dilekçesinin kanuni süresi içinde sunulmaması nedeniyle usuli eksiklikten dolayı geri çevrilmiş, bu doğrultuda sanığın her iki suça ilişkin tüm temyiz başvurularının reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/8081 E.  ,  2025/23114 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1362 E., 2023/2214 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ret
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2022/1362 Esas, 2023/2214 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sanığın 20.10.2023 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, Dairemizin 24.12.2024 tarihli tevdii kararı sonrası ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere gerekçeli kararın 28.04.2025 tarihinde sanığa usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın 5271 sayılı Kanun'un mülga 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.