Yargıtay, yıllık izin ücreti davasında, hükmedilen miktarın temyiz kesinlik sınırını aşmaması nedeniyle temyiz talebini reddetmiş ve bu sınırın belirlenme ilkelerini vurgulamıştır.
Özet: Davacının eksik yıllık izin ücreti alacağı talebiyle açtığı ve yerel mahkemece kısmen kabul edilen dava sonucunda, davalı tarafından yapılan temyiz başvurusu, hükmedilen alacak miktarının temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle Yargıtay tarafından reddedilmiş olup, Yargıtay bu kararıyla, hukuki dinlenilme hakkı ihlali gibi önemli konularda dahi kamu düzeniyle ilgili olan kesinlik sınırının gözetilmesi gerektiğini vurgulayarak, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili maddeleri uyarınca kararın temyiz edilemez nitelikte olduğuna hükmetmiştir.
9. Hukuk Dairesi         2012/21981 E.  ,  2012/26354 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, yıllık izin ücretinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, izin alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve ek bilirkişi raporuna dayanılarak, dairemizin bozma ilamına da uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.’un 426/A maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.
İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.
Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.
Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.
Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.’un 426/A maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.
Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması ile açıkça, hukuki dinlenilme hakkının ihlali gibi önemli konularda mahkemenin ağır hatalı karar vermesinde dahi kesinlik sınırının gözetilmesi gerektiği vurgulanmıştır(Dairemizin 20.10.2008 gün ve 2007/29707 Esas, 2008/27968 Karar sayılı ilamı).
F) Sonuç:
Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan miktar karar tarihi itibari ile 1. 690.00 YTL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı kurumun temyiz isteminin HUMK.’un 426/A, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, 04.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.