Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, hırsızlık suçundan verilen beraat hükmünü istinaf kanun yolu denetimi için Bölge Adliye Mahkemesine iade ederken, diğer sanığın mahkûmiyetini onaması.
Özet: Hırsızlık davasında, bir sanık hakkında ilk defa kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiği tespit edildiğinden dosyanın iadesine hükmedilmiş; diğer sanık hakkında bozma sonrası verilen mahkûmiyet hükmünün ise yargılama süreci, toplanan deliller ve mahkemenin gerekçesi dikkate alındığında temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek tebliğnameye uygun olarak onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/11463 E.  ,  2025/23594 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/289 E., 2024/335 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanık ... hakkında 12.01.2017 tarihinde ayrıca açılan davanın bozma sonrası Hamza hakkındaki dava ile birleştirilerek yargılamanın birlikte sürdürülmesi, her iki sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de, sanık ... hakkında 09.05.2024 tarihinde ilk defa mahkûmiyet hükmü kurulmuş olması, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce, dava konusu olayla ilgili olarak Dairemizce ve başka bir dairece karar verilmemesi karşısında, sanık tarafından hükmün isitnaf istemi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, anılan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, istinaf taleplerinin görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesinin gerektiği anlaşıldığından, sanık hakkında istinaf talebi ile ilgili karar verilmek üzere görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.