11. Hukuk Dairesinden, 6102 sayılı TTK 547. maddesi gereği şirket ihyası davalarının çekişmesiz yargı işi olduğu tespitiyle temyiz başvurularının reddine ilişkin karar.
Özet: Şirketin ihyası istemine ilişkin davada, ilk derece mahkemesinin bozma sonrası verdiği kısmen kabul kararının davalı tasfiye memuru vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yerleşik içtihadı uyarınca şirket ihyası davalarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu kapsamında çekişmesiz yargı işi niteliğinde olduğu ve bu tür çekişmesiz yargı işlerinde ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararlara karşı kanunen temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle, davalı tarafın temyiz dilekçesinin usulden reddine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2025/253 Esas, 2025/248 KararTaraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı tasfiye memuru vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tasfiye memuru tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.07.2025 tarih, 2025/1899 E., 2025/4713 K. sayılı ilamı ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı tasfiye memuru vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547. maddesi gereği şirket ihyası istemine ilişkin olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.07.2025 tarihli, 2024/11-251 E., 2025/468 K. sayılı kararı ile ihya davaları çekişmesiz yargı işi olarak kabul edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 382. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-ç hükmü uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz.Bu durumda, davalı tasfiye memuru vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. KARAR Açıklanan sebeple;Davalı tasfiye memuru vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.