Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarında, sanık müdafiinin fikri içtima ve malın az değeri itirazlarını inceleyerek bölge adliye mahkemesi kararını onamış, diğer temyiz talebini reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, hükmolunan cezanın kanunen temyize kapalı olması nedeniyle reddine, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin ise sanık müdafiinin malın değerinin azlığı, suçun manevi unsurlarının oluşmadığı ve eylemin fikri içtima kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönündeki iddialarının hukuka uygun bulunmaması üzerine bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun görülerek temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/25693 E.  ,  2025/23091 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/356 E., 2023/830 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "Suçu kabul etmemekle birlikte malın değerinin az olması sebebi ile sanık hakkında TCK 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, suçun manevi unsurları oluşmadığından işyeri dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından hüküm kurulmasının olanaksız olduğuna, Yargıtay yerleşik içtihatları uyarınca, hırsızlık suçunun basit halinin işyeri/ konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile birlikte cezalandırılabilir nitelikte olduğuna ancak, Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK m.142/2-h uyarınca suçun nitelikli halinden hüküm kurulduğuna ve işbu suçun işlenmesinin zorunlu bir koşulu olarak konut/ işyeri dokunulmazlığının da ihlal edilmesi gerekmesinin gözetilmeksizin, TCK m.116/2 ve TCK m.116/4 uyarınca da sanık hakkında ayrıca hüküm kurularak sanık hakkında tek bir eylem ile birden çok suça sebebiyet vermiş olması dolayısıyla, fikri içtima hükümleri uygulanarak yalnızca, eylemlerine uyan ve daha ağır cezayı gerektirir TCK m.142/2-h uyarınca hüküm kurulması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.