Orman vasfındaki taşınmazın, idari bir işlem olmaksızın mahkemelerce orman sınırı dışına çıkarılamayacağına hükmeden kararın Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Davacı tarafından, orman niteliğinde olduğu belirlenen bir taşınmazın barınma ve hayvancılık amacıyla kullandığı kısımlarının kendisine tahsisi ve satışı talebiyle açılan dava, mahkemelerin idari bir tasarruf olmaksızın orman sınırları içindeki bir yeri hukuken sınır dışına çıkarma yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi tarafından reddedilmiş; bu karar, davacının istinaf ve temyiz başvuruları üzerine sırasıyla bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından hukuka ve usule uygun bulunarak onanmıştır.
8. Hukuk Dairesi         2025/3555 E.  ,  2025/7452 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/458 E., 2025/797 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/393 E., 2024/684 K.
Taraflar arasında görülen orman sınırı dışına çıkarma davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, karara karşı davacı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı ...'ın Bölge Adliye Mahkemesi kararını duruşma istemiyle temyizi üzerine, duruşma isteği davanın değeri itibariyle reddedildikten sonra; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... dava dilekçesinde; Afyonkarahisar ili .... ilçesi ..... köyünde bulunan 1 57... parsel sayılı taşınmazın kendisi tarafından barınma ve hayvancılık amaçlı kullandığı kısımlarının kendisine tahsisine ve satışına karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğu, evvelden beri orman sınırları içinde olan bir taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2. veya 2/B maddesi gereği orman sınırları dışına çıkarılmasının ancak idarece usulüne uygun şekilde yapılacak işlemle mümkün olduğu, idarenin yaptığı bir tasarruf olmadan Mahkemelerin orman sınırı içinde kalan bir taşınmazı orman sınırı dışına çıkarmasının teknik olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinafa konu kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilmiş ve işbu karar, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, orman sınırı dışına çıkarma isteğine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'ın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,
615,40 TL davacı ... tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.