Yargıtay, hırsızlık suçunda sanığın geçim sıkıntısı savunmasını ve maskeli eylemi değerlendirerek, istinafın reddi kararını onayıp temyizi reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik, sanık müdafiinin geçim sıkıntısı sebebiyle beraat talepli temyiz istemi, kamera kayıtlarıyla maske takılarak gerçekleştirilen eylemin nitelikli hırsızlık olduğu ve istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin hukuka uygun bulunan kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/25131 E.  ,  2025/22869 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/124 E., 2023/1763 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın içerisinde bulunduğu geçim sıkıntısı nedeniyle zor durumda kaldığı için suçu işlemesi sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesinin uygulanarak beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamında yer alan kamera görüntülerine göre, sanığın eylemi maske takarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.