Danıştay, Anayasa Mahkemesinin temyiz parasal sınır iptal kararı ve dereceli yargılanma hakkı gereğince, vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi davasında temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verdi.
Özet: Bir şirketin 2021 yılı kurumlar vergisi, geçici vergi ve tekerrür hükümleriyle artırılmış üç kat vergi ziyaı cezasına yönelik itirazını kısmen kabul, kısmen reddeden veya karar verilmesine yer olmadığına hükmeden ilk derece yargı kararının istinaf başvurularının bir üst yargı mercii tarafından reddedilmesi üzerine, hukuki sürecin iki dereceli yargılamadan geçtiği ve Anayasa Mahkemesinin temyiz parasal sınırını iptal eden kararı dikkate alınarak, reddedilen istinaf kararının temyiz edilemez olduğuna karar verilmiş ve temyiz istemi incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2025/475 E.  ,  2025/166 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2025/475
Karar No : 2025/166
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı - ... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İp Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av....
İSTEMİN KONUSU : Davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı; 2021 yılı kurumlar vergisi ve 2021 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden, kısmen karar verilmesine yer olmadığına hükmeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.
Temyize konu kararın tarihi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yukarıda özetlenen gerekçesi ve dava konusu parasal değer dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmesi suretiyle dereceli yargılanma hakkının sağlanmış olduğu görüldüğünden temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:... K:... sayılı kararının aleyhe olan kısmının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 29/01/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.