İmar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payının artırılması talepli davada, değerlendirme tarihi ve yönteminin hukuka uygun bulunmasıyla davalı idarenin temyiz talebinin kısmen reddi.
Özet: Bir taşınmazın imar uygulamasıyla bedele dönüştürülen payının karşılığının artırılması istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin kabul kararı istinafça onaylanırken, davalı idarenin temyiz başvurusu kısmen kesinlik sınırı nedeniyle reddedilmiş; temyizen incelenen kısımda ise, imar uygulamasının tapuya tescil edildiği tarihin değerlendirme esası alınarak emsal karşılaştırması ve Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi ile güncellenen değer tespitinin usul ve kanuna uygun olduğu, bu nedenle bölge adliye mahkemesinin davalı idarenin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararının bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilmiştir.
