Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, temyiz kesinlik sınırının altında kalan iş davası miktarı sebebiyle istinaf kararına yönelik temyiz dilekçesini reddetti.
Özet: Davacı vekilince iş sözleşmesinin feshine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine, temyize konu edilen alacak miktarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7550 sayılı Kanun ile değişik ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla belirlenen 41.530,00 TLlik temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle yapılan ön incelemede, temyiz dilekçesinin miktardan reddine ve peşin yatırılan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1261 E., 2025/1597 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İş MahkemesiSAYISI : 2024/33 E., 2024/553 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesinin son bulduğu ve somut dosyada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL'nin altında kalmaktadır. KARARAçıklanan sebeple;Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.