Kamulaştırma bedeli tespiti davasında parsel yüzölçümü değişikliği nedeniyle talep edilen tavzihin, hükmün değiştirilemeyeceği gerekçesiyle reddedilmesi ve bu ret kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasında, davacı idarenin kamulaştırılan taşınmazın yüzölçümünün kadastro yenileme çalışmaları sonucu değiştiği iddiasıyla hükmün düzeltilmesi (tavzih) yönündeki talebi ilk derece mahkemesince reddedilmiş; temyiz incelemesinde ise, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında belirtilen hak ve borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği veya değiştirilemeyeceği gözetilerek, mahkemenin tavzih talebini reddeden ek kararının usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek onanmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2010/932 Esas, 2013/591 KararKARAR : KabulTaraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun'un) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı idare vekili tarafından 05.06.2023 tarihli tavzih talepli dilekçesi ile dava konusu .. ili, .. ilçesi, .. köyü 1 50... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucu dava konusu taşınmazın yüzölçümünün değiştiğini, yeni durum üzerinden kararın düzeltilmesi gerektiğini, mevcut haliyle kararın infaz edilemediğini ileri sürerek tavzih talebinde bulunmuştur. Mahkemece 08.06.2023 tarihli ek karar ile davacı idare vekilinin tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.Mahkemenin ek kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde, hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.KARARAçıklanan sebeplerle;Mahkemece verilen 08.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.